login leden
nieuws  08-05-2022 

Climbing a mountain from different sides  

 

Bij Snøhetta wisselen verschillende professionals – van architecten tot grafisch ontwerpers en van productontwerpers tot binnenhuisarchitecten – van rol om verschillende perspectieven te verkennen. Voor NOOK Cross-pollination spraken we met Kjetil Thorsen en Craig Dykers, twee van de oprichters van Snøhetta, over “trans-positioning”. Je kunt dit nummer van NOOK nog bestellen.  We delen hier het gesprek met Snøhetta.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Lees hier het artikel in pdf

 

9036_LR_spreads 26

 

 

 

 

 

nieuws  03-05-2022 

Goud blinkt!

 

Vanaf dinsdag 3 mei is het gemeentemuseum Weert weer geopend voor publiek na een ingrijpende renovatie, restauratie en herinrichting. Onder de naam Museum W slaat het museum een nieuwe inhoudelijke koers in met een vernieuwde opstelling van de vaste collectie en een tentoonstellingsprogramma met eigentijdse kunst en design. Het ontwerp van de nieuwe, markante gevel, het nieuwe interieur en de inrichting is van de hand van de Limburgse ontwerper Maurice Mentjens.   

 

bni.nl vroeg vormgever Maurice Mentjens naar de wandel van zijn levenspad en stelde hem een aantal vragen over dit project voor Museum W. De vaste collectie van Museum W wordt gepresenteerd aan de hand van een cultuurhistorische route langs belangrijke levensthema’s. Ieder mens krijgt hier mee te maken, ongeacht wie je bent of waar je vandaan komt. Hoe wordt jouw identiteit gevormd, wat heeft voor jou betekenis, waardoor laat je je beïnvloeden. Maurice Mentjens ontwerpt interieurs voor winkels, kantoren, restaurants, bars en museumexposities, hoogwaardige maatwerk ontwerpen  weerspiegelen zijn passie.

Van gemeentemuseum Weert naar Museum W,

een gouden stap in de 22ste eeuw.

 

Musea zijn de heilige plaatsen van onze moderne geseculariseerde samenleving. Kunstwerken zijn de relikwieën van elke cultuur en musea bewaren deze relikwieën voor het nageslacht. De achtergevel werd met Tecu®Gold bekleed als referentie aan een reliekschrijn aangezien reliekschrijnen altijd van goud, zilver of messing gemaakt waren. Dit is bovendien een mooie verwijzing naar de collectie religieuze kunst die Museum W herbergt.

 

Niet alleen het voormalige stadhuis werd op de schop genomen,

maar een spectaculaire nieuwe aanbouw

met ‘gouden’ gevelbekleding maakt het museum hot & happening.

 

Wat is voor jou de aantrekkingskracht van het transformeren van ruimtes?

 

Ik ben geen architect en ook geen interieurarchitect ;-). Ik ben eigenlijk productontwerper opgeleid aan de kunstacademie in Maastricht.  D.w.z. ik ben autonoom ontwerper en direct na mijn opleiding in 1990 begonnen als zelf-producerend ontwerper en in 1995 per toeval in het interieurontwerp verzeild geraakt. Mijn eerste interieur, de Sirius Smartshop te Maastricht , die ik zelf ook helemaal gebouwd heb, was een succes waarna ik direct een nieuwe opdracht kreeg voor een nieuwe winkelinterieur aan de overkant van de straat. Sindsdien heb ik vooral interieurs ontworpen en tot +/- 2001 heb ik alle interieurs ook zelf uitgevoerd.

 

Een interieur ontwerpen is totaal iets anders dan een product ontwerpen.

 

Het is veel complexer en dus ook veel meer werk maar ik vind het over het algemeen veel uitdagender dan een product of meubel ontwerpen. Het was dan ook ‘love at first sight’, ik had nog nooit een interieur ontworpen of überhaupt over nagedacht. Een winkel ontwerpen, een hele ruimte vormgeven, was en is telkens weer een geweldige uitdaging. Je kunt a.h.w. een installatie in een ruimte bouwen of een soort theater creëeren voor de producten die er verkocht worden of diensten die er aangeboden worden. En dat ervaar ik nog steeds zo.

 

 

Denk je dat bestaande gebouwen een grotere architectonische veelzijdigheid en uitdaging bieden om van daaruit nieuwe architectonische werken te creëren?

 

Nee dat denk ik niet.  Als je alles kunt ontwerpen, het gebouw èn het interieur, kun je natuurlijk de meest bijzonder ontwerpen maken. Dit is echter niet mijn ambitie vooral omdat kwalitatief goed bouwen haast onmogelijk is geworden in Nederland. Iedereen vindt er wat van, op de eerste plaats de gemeente en daarna nagenoeg alle uitvoerende partijen die vooral gaan bezuinigen omdat de opdrachtgever dat natuurlijk het belangrijkste vindt. Zoals een bevriend architect al +/- twintig jaar geleden opmerkte : ‘het vak is helemaal naar de klote en het komt ook nooit meer goed’. Bovendien zijn het merendeel van de mensen in de bouw een stuk ruwer dan meubelmakers en interieurbouwers. Meubelmakers zijn een stuk verfijnder, het zijn meer de kappers of banketbakkers van de branche en vinden het geweldig om iets moois te maken en zijn dan ook trots op het eindresultaat. Dat mis ik vaak bij mensen in de bouw. Een aantal jaren geleden las ik in een artikel dat architecten de meest ongelukkige beroepsgroep in West Europa en Noord Amerika zijn en één van de slechts betaalde academische studies. Ik ben dus een gelukkige interieurontwerper 😉 , alhoewel dat ook niet altijd over rozen gaat en onder de streep hou je ook niet veel over als je telkens bijzondere ontwerpen wilt realiseren 😉

 

Wat was jouw ontwerpvisie voor het interieur van het museum?

 

De kunstwerken spelen natuurlijk de absolute hoofdrol in alle expositieruimtes. Daarom heb ik een nogal terughoudend interieurontwerp gemaakt met mooi gedetailleerde ladekasten en vitrines die overigens allemaal speciaal voor het museum zijn ontworpen inclusief de diverse ophangsystemen. Er zijn in totaal 128 (voornamelijk grote) lades in de diverse meubels waardoor er veel meer geëxposeerd kan worden van de collectie van meer dan 17.000 kunstwerken en objecten die het museum rijk is. De kleuren van de ruimtes refereren aan het thema van de expositie in de diverse ruimtes, zoals:

1.04 thema ‘Lichaam’ = roze.

1.05 thema ‘Gezin’ met als subthema’s, ‘Moeder’ en ‘Maria’, met een wand vol met Mariabeelden. Deze ruimte is ultramarijn blauw omdat deze kleur in de middeleeuwen duurder was dan goud en uitsluitend werd gebruikt voor de mantel van Maria.

1.07 thema ‘Macht en pracht’. Rood was de kleur van ‘macht’ d.w.z. wereldlijke en geestelijke machthebbers droegen rode gewaden.

1.08 thema ‘Weert’ d.w.z. de geschiedenis van Weert. Groen omdat Weert zich meestal presenteert als ‘stad in het groen’ en is verkozen tot groenste stad van Nederland, maar ook van Europa en zelfs ter wereld . . .

1.09 Zichtdepot: vijf eeuwen kunstnijverheid = donkergrijs om zilverwerk nog beter tot zijn recht te laten komen

2de etage = voormalige stoffige rommelzolder deze ruimtes hebben een donkergrijze kleur wat herinnert aan de sfeer van de oude zolder of een ‘Wunderkammer’.

Alleen ruimte 2.02 is wit met een gele vloer omdat dit de educatieve ruimte is en tevens expositieruimte met het thema ‘Feest!’

 

De gouden gevel van de uitbreiding van het gebouw doet denken aan de veelgeprezen architectuur van de Prada foundation in Milaan. Heb je getwijfeld om voor een goudkleurige gevel te kiezen?

 

De gevel van Museum W is natuurlijk goudkleurig maar echt bladgoud zoals de Prada Foundation vind ik in het geval van de gevel van Museum W te hard en teveel bling bling en bovendien veel te duur. In Milaan ziet er schitterend uit. De gouden toren van het Groninger Museum vind ik dan weer te mat, dat had wat mij betreft beter echt metaal of bijvoorbeeld echte goudverf van Sikkens mogen zijn.

 

Wat beschouw je architecturaal als het meest geslaagde onderdeel van het project?

 

De gouden gevel!

 

Met als openingsexpositie ‘FOREVER ENDEAVOUR’

van Job Smeets & Studio Job.

 

 

Foto’s: Arjen Schmitz

 

www.museumw.nl

 

 

 

nieuws  02-05-2022 

Middag van de Verwondering; verslag bni met de makers @Teylers Huis

 

In-druk-wekkend! Het eerste wat opvalt aan de ambiance van Teylers Museum. De middag begint in de 19de-eeuwse Gehoorzaal op de eerste verdieping van het museum, een klassieke collegezaal. In deze zaal werden openbare lezingen en demonstraties verzorgd door conservatoren die aan het museum verbonden waren, o.a. door Hendrik Antoon Lorentz, Nobelprijswinnaar voor de Natuurkunde in 1902.

 

Met een erkend aantal gastsprekers krijgen wij deze middag een gedetailleerde inkijk in de restauratie van het Pieter Teylers Huis. Het voormalige woonhuis van Pieter Teyler (1702-1778), de grondlegger van het oudste museum van Nederland, is klaar voor de nieuwe tijd.

 

 

Het Huis is het Fundatiehuis. Omdat hier alles ontstaan is; hier werd Teylers Stichting opgericht en komt Teylers gedachtegoed tot leven. Pieter Teylers Huis is altijd onlosmakelijk verbonden geweest met het museum. Enkele ruimtes behoren tot de best bewaarde 18e-eeuwse historische interieurs van Nederland. Oude bouwkundige elementen die elders vaak al lang verdwenen zijn, zijn hier dikwijls behouden.

 

Een plek van inspiratie en nieuwsgierigheid, grootse idealen en bezieling, ruimte voor doen en denken door iedereen. Eén van de weinige plekken ter wereld waar de Verlichting tastbaar aanwezig is. De idealen van de Verlichting en van Pieter Teyler zelf vormden het uitgangspunt bij de inrichting en de toekomstige programmering van het Huis. Teyler geloofde dat kunst, praktische uitvindingen, onderzoek en hulp aan anderen de beste manieren zijn om de wereld tot een betere plek te maken voor iedereen.

 

 

‘Het oorspronkelijke Pieter Teylers Huis zichtbaar maken, een beleving’, dé doelstelling van bouwkundig architect Liesbeth van Apeldoorn (TPAGH architecten). Door alle geschiedenissen van het Huis duidelijk te maken, is na een grootschalige restauratie – gestart in 2013 – het huis sinds december 2021 toegankelijk voor het publiek. Onderzoek uit de weinige schetsen, schilderijen, verflagen, gebruiken e.d. schept een beeld hoe het Huis eruit heeft gezien. De beleving uit die tijd, met de technologie van nu. Welke tijdsfases en -beelden pas je toe? Beneden is gekozen voor de late 18e eeuw, mede door de toegang en overgang vanuit de Ovale zaal. Boven is stijlperiode midden 18e eeuw. Het pand is verduurzaamd waarbij de complete installatie geheel aan het zicht is onttrokken. Voor de noodverlichting is de lichttechniek bijvoorbeeld ‘verstopt’ achter een doorschijnend laagje stucwerk.

 

 

Met vernuft is techniek zoals luchtaanvoer, afzuiging en beveiliging aan het zicht onttrokken. De marmer vloertegels zijn in ere hersteld, met zorg genummerd en opgeslagen tijdens de restauratie. De gestucte plafonds met ornamentale versieringen, zowel origineel als contemporain ontwerp van nu, passend bij de aanwezige pracht van weleer. Je ontkomt niet aan hedendaagse noodzaken zoals sprinklers, beglazing van sommige ramen i.p.v. geblazen glas, trompe l’oeil ramen en nieuwe houten vloerdelen. Maar alles is doordacht en uitgewerkt vanuit het ruimteboek, leidraad voor alle partijen tijdens deze restauratie.

 

 

‘Onderzoek, historische verantwoording, creatief en esthetiek gaan hand in hand’. Onderzoeker en interieurontwerper Rosan Scheres (History by Design) schetst dat elke kamer zijn eigen uitdaging heeft gehad. Ze maakt duidelijk dat een realisatie van een dergelijk project geen kopie is van vroeger, maar een getrouwe interpretatie en visie van toen vertaald naar het nu. Rosan kreeg de kans haar inzichten van kleuren en kleurgebruik door te voeren. Iets wat vaak bij andere restauraties wel wordt onderzocht, maar niets mee wordt gedaan. Aannames zoals witte interieurs en vergrijsde tonen, zijn niet altijd de juiste interpretaties van tijden van weleer. Kleuren waren levendig en statig. De chronologische kleurlagen uit de tijd van Pieter Teyler zie je terug in het Huis.

 

Echter, doordat er weinig materiaal bekend was of bewaard gebleven, waren wanden en wandbekleding letterlijk een blanco canvas. Enig aanknopingspunt uit die tijd is wandbespanning op houten panelen. De kleurproeven waren belangrijk in kleurnuance van rose tot bruintonen, van glans tot zijdeglans en matte tinten. Of de verrassende lila kleur die gevonden werd en toegepast in één van de kamers. Zijde stoffen, maar ook zijde look-a-likes, sobere geometrie alles in harmonie met het verfwerk. De stoffen van het Franse stoffenhuis Lelièvre Paris Tassinari & Chatel. En bijvoorbeeld sitsen: handbeschilderde stoffen uit India in prachtige motieven; naast stof ook speciaal ontworpen papieren behangen.

 

 

 

‘Geniet en leer van elk project’.  Adviseur architectuurhistorie Maurits van Putten van Rijksdienst Cultureel Erfgoed (RCE) is met zijn team de adviserende specialist geweest voor deze duurzame restauratie. Zowel een historische, als een technische rol, waarbij met de juiste kennis, erkende restaurateurs, aannemers en schilders werden ingezet. De monumentale waarden zijn altijd het beginpunt. Hoe ga je bijvoorbeeld om met de gelaagdheid van een eeuwenoud pand, of met reconstructie. Deze waarden werden gevonden in een schilderij uit 1800 van Wybrand Hendriks, de Ovale zaal en de Regentenkamer in Teylershofje.

 

Marc de Beyer is de nieuwe directeur van Teylers. Zijn voorganger heeft de restauratie begeleid, maar hij is super blij met het resultaat. Het Fundatiehuis draagt bij aan de storytelling en de beleving voor alle gasten. Door o.a. ondersteuning van jongeren via Young Capital wordt verder gewerkt aan de beleving, zodat bezoekers uitgebreide informatie krijgen op hun vragen. De overgang vanuit Ovale zaal (‘boek- en konstzael’) naar het Huis is nl. groot en roept vragen op. Daarnaast biedt Teylers het immateriële erfgoed al 238 jaar: 25 maart, geboortedag van Pieter Teyler, het traditionele uitdelen van krentenbrood aan personeel en bezoekers. Op diezelfde dag de kunstbeschouwing van groepen kunstenaars vrienden, die elkaars werk beschouwen. En 8 April de jaarlijkse kippenlunch met heerlijke kippenragout.

 

 

‘Van statussymbool tot verwaarloosd gebruiksvoorwerp’. Pascal Mestrom (Mestrom Creations B.V.) haakte later aan in het restauratieproces. Hij heeft samen met het museum prachtige kroonluchters kunnen behouden, restaureren en aankopen. Verlichting speelt mee in de finishing touch. Zijn betoog hoe onwetenheid en ondeskundigheid vaak leiden tot verval van prachtige exemplaren. Vraag Pascal, vakidioot met een prachtige missie. En passie zoals blijkt tijdens de rondleiding. Je voelt bijna het verhaal achter het geblazen glas, het geslepen bergkristal, Murano-Venetian kristalglas, het aantal armen en de met precisie herstelde kroonluchters. Zoals de bijzondere vroege glazen Engelse kroonluchters uit de Georges II-periode (ca. 1732-1745), een uiterst zeldzaam en compleet authentiek exemplaar. Dit is echt uniek te noemen, en een mooiere en completere kroonluchter kent Pascal niet uit de literatuur. Gooi niet weg, maar raadpleeg een deskundige als Pascal en je hebt een kroonluchter voor de eeuwigheid. Zijn expertise ligt met name in de 17/18e / vroeg 19e eeuwse kristallen kroonluchter.

 

‘De pracht en praal van wandbespanning’. Dirk van Beek van Oostendorp vakmanschap neemt ons mee in de uitvoering van de werkzaamheden voor wandbespanning en behangwerk in het Huis, en de vereiste kennis van ambachtelijke technieken. De basis van het tengelwerk, de linnenbespanning die fungeert als spouwmuur, daarover verlijming van papier, dé basis voor de eindlaag van panelen met prachtige stoffen. Specialisatie binnen hun vakgebied is de blinde spanning, waarbij nagels en band achterwege blijven. Dankzij Bart Brugman, bruggenbouwer tussen Dirk en Rosan, is Pieter Teylers Huis een een uniek Rijksmonument geworden.

 

Liesbeth, Pascal en Rosan gaven een rondleiding door het Pieter Teylers Huis. Een indrukwekkende afsluiting van een middag van de verwondering, met de makers.

Meer beeld en tekst over dit project lees je in dit artikel uit november 2021

 

Dank!

 

TPAHG architecten * History by Design * Rijksdienst Cultureel Erfgoed * Mestrom Creations  * Oostendorp Vakmanschap * Teylers Museum * Bart Brugman

 

 

 

 

 

nieuws  25-04-2022 

Floriade visit door Feline

 

video

 

 

bni-lid Feline Tiggelman is naast haar master interieur architectuur op de HKU als interior designer werkzaam bij BIS Econocom. Zij bezocht in de openingsweek de Floriade en maakte hierover dit filmpje en verslag om anderen te enthousiasmeren.

 

Het was een prachtige dag om te gaan, de zon scheen lekker! De entree was wat ingetogen met een vriendelijk onthaal. Waarbij we meteen de gondels in konden om het park te betreden. De gondels zijn gloed nieuw en blijven 2 jaar in het park staan. Na 2 jaar gaan deze gondels terug naar Zwitserland en worden daar hergebruikt. De Floriade draait natuurlijk om het thema Growing Green Cities.  Er zijn zo ongeveer 400 deelnemers die allemaal hun interpretatie en ideeën laten zien om steden leefbaarder en duurzamer te maken.

 

De basis van de Floriade is het arboretum. Dit is de planten bibliotheek waar planten en bloemen op alfabetische volgorde zijn geplant. Er zijn diverse siertuinen en paviljoens te bezoeken. Het terrein is groot en uitgestrekt wat je allemaal kunt lopen, maar ook kunt zien door een treintje. In het eerste gedeelte waren kunst objecten die gemaakt zijn uit bijvoorbeeld wilgentakken. Hier en daar staan exposities waarbij de bewustwording van ons klimaat bovenaan staat. Mooi om te zien is dat de Floriade tot oktober voor bezoekers is en daarna in gebruik genomen gaat worden van en voor Almere.

 

De duurzame gedachten is overal te voelen en te beleven. Helaas was nog niet alles af en waren er een hoop landen nog druk bezig met de opbouw. Dit mocht de pret niet drukken want bijvoorbeeld Duitsland had een prachtig Paviljoen waar de beleving en bewustwording op een speelse manier overgebracht werd. Het begon al in de rij; acteurs die rondliepen en boxen met geluid die meer vertelde over de groei van planten. Binnen kreeg ik een bandje en mocht ik doormiddel van activiteiten punten sparen. Hoe meer punten ik aan het eind had, hoe groener de stad zou worden. Het hele paviljoen was gebouwd van hout en ieder detail was over nagedacht. Dit was echt een hoogtepunt van de dag.

 

Naast Duitsland gaf de Exploded View Paviljoen ook een goede indruk. Deze tentoonstelling in de vorm van een huis gaf mij het inzicht dat je dus op een duurzame en circulaire manier kan bouwen. Alles wat er te zien, te ruiken en te voelen was, was van biobased materialen gemaakt. Deze expositie prikkelt de zintuigen en laat je zien dat je zoveel meer kan dan alleen de standaard. Er zijn in deze expositie soorten grondstoffen gebruikt om de bouw te realiseren. Dat zijn: aarde, water, bacteriën, planten, levende materialen, eten en zeewier.

 

Deze twee paviljoens heb ik uitgelicht, maar er waren nog veel meer landen die hele mooie en toffe exposities hadden. Wat echt de moeite waard is om te bezoeken. Ik heb deze dag veel circulaire, duurzame en verschillende toepassingen van nieuwe materialen gezien waarbij de beleving van de diverse landen voorop stond. Ondanks dat niet alles af was, heb ik een goed beeld gekregen en ben ik geïnspireerd geraakt voor nieuwe projecten en kan ik het bezoek aanraden!

nieuws  23-04-2022 

Gratis toegangsticket voor lezers bni nieuwsbrief

 

 

Design District is het jaarlijkse trefpunt voor interieurprofessionals dat je niet mag missen! Ontmoet je branchegenoten en bekijk de presentaties van ruim 150 designmerken op de beursvloer in de prachtige, monumentale Van Nelle Fabriek in Rotterdam. Ook deze 19e editie is er een mooie mix van gevestigde merken die hun langverwachte collecties tonen en nieuwkomers die voor het eerst op Design District presenteren. Meer informatie en een complete deelnemerslijst vind je op www.designdistrict.nl.

 

Speciaal voor lezers van de bni nieuwsbrief is er een gratis toegangsticket t.w.v. € 30 beschikbaar. Ga via de onderstaande link naar de registratiepagina, laat je gegevens achter en ontvang een persoonlijk toegangsticket voor Design District op 8-9-10 juni 2022.

 

Registreer hier en ontvang een toegangsticket t.w.v. € 30

 

Wanneer je je entreeticket binnen hebt, vergeet dan niet ook ruimte vrij te houden in je agenda, want dit wordt een editie met een record aantal duurzame innovaties en die moeten gevierd worden! Rotterdam is altijd dichtbij, en de Van Nelle Fabriek is slechts 3 minuten van de snelwegafrit of 7 minuten met de bus vanaf CS. Design District geeft je de kans om binnen een (halve) dag weer helemaal bij te zijn op interieurgebied.

 

Save the date

 

Op donderdag 9 juni om 13 uur verzorgt een van onze leden een lezing. Het onderwerp staat 10 mei online.

 

 

nieuws  19-04-2022 

Vacatures

Check hier de vacature pagina. Deze wisselt soms dagelijks!

 

nieuws  14-04-2022 

Warmte en licht in Vorm aan de Vecht

Het aantal nonnen en monniken in Nederland daalde van 23.000 in ’85 naar 3000 nu. In buitenplaats Doornburgh in Maarssen vertrokken de nonnen in 2017 en werd het klooster aangekocht voor tentoonstellingen die een brug slaan naar het verleden. De eerste post-corona tentoonstelling Vorm aan de Vecht heeft 75 deelnemers die dit erfgoed tot leven brengen. De tentoonstelling toont een selectie van hedendaagse design, kunst, mode en fotografie. Curator Nicole Uniquole stelde de tentoonstelling samen. Uniquole; “De Amsterdamse zeventiende-eeuwse elite bouwde haar buitenhuizen aan de Vecht om zich hier ’s zomers te verpozen.

 

Deze tentoonstelling laat het erfgoed van de buitenplaats naast hedendaags design zien. Zo vertellen we het verhaal van deze bijzondere locatie en ontstaat er door de getoonde kunst en design een verrassend perspectief op de toekomst.” Diverse makers wonen als artist in residence tijdelijk in het klooster om nieuwe ontwerpen te maken, hiertoe geïnspireerd door Buitenplaats Doornburgh. bni-lid ontwerper en interieurarchitect Karel Bodegom is een van de exposanten.

 

Warmte en licht met Woven Walls en LLeHs

 

Aleksandra Gaca presenteert Woven Walls, een opmerkelijke serie vrijstaande geweven architectonische textielobjecten. Ritme en herhalingen in de architectuur en de regelmatige structuren in de vormgeving, vormen de rode draad in het werk van de textielontwerper. Op uitnodiging van ontwerper en interieurarchitect Karel Bodegom vertaalde zij het door haar ontworpen textielpatroon Rhombus naar zijn revolutionaire verwarming, de Long Lasting Electric Heating system (LLeHs). Als artist in residence verbleef Aleksandra een periode in het voormalige klooster van Buitenplaats Doornburgh. Hier liet ze zich inspireren door de architectuur, de omgeving en het ritme van de dagen. Ze verdiepte zich met name in de theorie van het plastisch getal dat architect en priester Dom Hans van der Laan had ontwikkeld en waarin hij zijn ideeën over vormen, proporties en maatvoering vastlegde.

 

Voor haar architectonische textielconstructies liet ze zich inspireren door deze theorie en paste die toe in haar ontwerpen en in de maten van de objecten, ook in verhoudingen tot elkaar in de ruimte.  Ze toont drie objecten als resultaat van haar onderzoek, waarin geometrische vormen de basis vormen. Als uitgangspunt voor de twee staande objecten dienen plisée-gevouwen constructies, uitgevoerd in speciaal ontwikkelde transparante en semi-transparante stoffen. De ontwerper speelt daarbij met ritmisch herhalende rechte en diagonale lijnen en transparantie, maar ook met gelaagdheid door meerdere lagen stof elkaar te laten overlappen. Ze liet zich daarbij inspireren door de lichtval door de ramen van het klooster. Door de objecten van verschillende kanten te benaderen ontstaan nieuwe geometrische patronen die veranderen en bewegen zodra ze het licht vangen. Het nieuwe werk is een onderdeel van een doorlopend onderzoek naar driedimensionaal geweven textiel. Hiertoe behoren de uitgesproken ruimtelijke constructies op architectonisch schaal, getiteld Woven Space, die de textielontwerper recentelijk heeft gerealiseerd in samenwerking met Textiel Museum | TextielLab in Tilburg.  “Er schuilt veel potentie in de weeftechniek en in de mogelijkheden om innovatieve constructies te creëren die nieuwe oplossingen bieden binnen de architectonisch vormgeving”, zegt ze erover, zoals de mogelijkheid zelfstandig staande objecten in de ruimte te creëren en constructies die open en dicht kunnen worden gevouwen.

 

 

Revolutionaire LLeHs

 

Ontwerper en interieurarchitect Karel Bodegom ontwierp Long Lasting Electric Heating system, kortgezegd: LLeHs. Vergeleken met de gangbare saaie witte radiatoren is deze revolutionaire verwarming een ruimtelijke eyecatcher. Karel wist het eerste infrarood verwarmingspaneel te ontwerpen dat met geavanceerde technologie moleculen in beweging brengt. LLeHs bestaat uit een hooggepolijste minerale Dekton plaat, die op keramische wijze is geproduceerd en belicht wordt door koolstofvezeldraden, die zijn vastgelegd op een non-woven isolatiedeken.  De energiezuinige, slimme LLeHs produceert gerichte, directe warmte in combinatie met convectie, naar behoefte in te stellen op het gewenste comfort.

 

Voor de serie van 2022 heeft Bodegom twee textielontwerpers uitgenodigd om een ontwerp voor de vrijstaande top-LLeHs verwarming te maken. Voor de eerste presentatie vertaalde Aleksandra Gaca het door haar ontworpen textielpatroon Rhombus naar een contrastrijke compositie met een mat patroonverloop op de glanzende achtergrond van de architectonische paneelverwarming. Het vangen en filteren van licht is wat beide ontwerpers verbindt. Zelfs de zoektocht van Dom van der Laan naar de verhouding tussen binnen en buiten, stellen beide ontwerpers in een nieuw daglicht. Zo gebruikte Aleksandra voor het geometrische 3D-geweven Rombus-weefsel een goudkleurig mohair. Hierdoor haalt ze zonlicht en warmte binnen de koude en sombere kloostermuren. Karel doet dat door comfort, privacy en warmte binnen het klooster te halen in de vorm van een warmte uitstralende ruimteverdeler in een brons- en titaniumachtige kleurschakering. De zonnestralen reflecteren door het raam op de verwarmingspanelen.

 

Beide ontwerpers – de een vanuit textiel en de ander vanuit architectuur – hebben zich in kamer 9 van de priorij op de ruimte geconcentreerd, op ritme, regelmaat en de derde dimensie van de gulde snede. Samen creëren ze een harmonieuze installatie.  Zoals je door het labyrint van de tuin of de kloostergangen kan dwalen en telkens iets verrassends ontdekt en ervaart, zo wandelt de bezoeker ook door deze gelaagde expositie.

Tekst: Viveka van de Vliet

 

Meer info:

 

Vorm aan de Vecht
Buitenplaats Doornburgh Maarssen tot 28 september 2022

 

 

 

 

 

Beeldcredits: fotografie Karel Bodegom en beeldbewerking Wesley Vink. 

nieuws  11-04-2022 

Circo classes circulair ontwerp in 2022

Bij iedere ontwerpkeuze moeten we ons gaan beseffen dat het toegepaste materiaal niet uit de lucht komt vallen en vervolgens niet voor eeuwig in het ontwerp blijft zitten. Om circulair te kunnen ontwerpen gaan we tekenen in 4D: de factor tijd wordt geïntegreerd in al onze ontwerpkeuzes. Fieke Grooters, architect en CIRCO-trainer, nam je in de inspiratie en kennissessie Circulair Ontwerp. Hoe dan? op MaterialDistrict al mee in dit 4D ontwerp aan de hand van concrete cases. Voorzie jezelf nu van kennis en inspiratie om dit in jouw praktijk toe te passen en je verder te ontwikkelen in circulair ontwerp. Meld je aan voor een Circo class voor juni of november

 

BNA organiseert deze en bni leden kunnen* voor hetzelfde tarief deelnemen. Zet hiervoor bni bij inschrijving achter jouw achternaam.

 

 

 

NB)

 

*) voor overig aanbod BNA academie geldt voor bni leden het niet leden tarief 

 

nieuws  08-04-2022 

Subsidieovereenkomst met de Europese Commissie voor ECIA

 

Building Connections for a Stronger Profession

 

bni is aangesloten bij de ECIA en daarom verheugd over dit nieuws. Creatief Europa is het kaderprogramma van de Europese Commissie voor steun aan de culturele en creatieve sectoren. De oproep voor Europese netwerken voor culturele en creatieve organisaties die in 2021 uitkwam, had als doel ongeveer 30 netwerken in de culturele en creatieve sectoren te ondersteunen. We zijn blij en dankbaar dat de European Council of Interior Architects is geselecteerd. ECIA heeft de overeenkomst deze week ondertekend voor het projectplan Building Connections for a Stronger Profession (BCSP). Het project zal 3 jaar lopen en heeft verschillende deelprojecten.

nieuws  01-04-2022 

New: NOOK – Cross-pollination, The Power of Collaboration

video

 

Vandaag verschijnt de nieuwste editie van Nook met als thema: Cross-pollination, The Power of Collaboration.

 

Architectenbureaus bestaan tegenwoordig niet meer alleen uit architecten. Het zijn vaak collectieven van interieurontwerpers, architecten, strategen, grafisch ontwerpers, 3D-kunstenaars, productontwerpers en softwareontwikkelaars die afkomstig zijn uit verschillende landen en met verschillende educatieve of culturele achtergronden.

De centrale vraag die we in dit nummer stellen is waarom zoeken studios aansluiting bij andere disciplines? We interviewden een aantal oprichters van transdisciplinaire studio’s die allemaal streven naar het creëren van de voorwaarden voor kruisbestuiving.

 

We spraken oa. met Kjetil Thorsen en Craig Dyckers van architectenbureau Snøhetta; production designer Adam Stockhausen (The Grand Budapest Hotel, West Side Story); regisseur Luca Gaudagnino (Call Me by Your Name) wiens studio de interieurs voor de Aesop winkels in Londen en Rome ontwierp; Forensic Architecture een collectief van architecten, kunstenaars, filmmakers en activisten die schendingen van de mensenrechten wereldwijd onderzoeken; en met Ruud Belmans, creative director Interior Design van WeWantMore.

 

Een nummer vol inspiratie met verhalen van transdisciplinaire ontwerpstudio’s die bruggen bouwen tussen architectuur en andere disciplines.

 

Word lid of bestel Nook via deze link 

 

 

 

 

nieuwere berichten - oudere berichten

vind een interieur­architect

vind een IA

word lid

 

Profiteer van de voordelen van een lidmaatschap van bni. Word nu lid

 

klik hier

word lid