magazine

Zodra het een naam krijgt lijkt er commotie te onstaan…

tekst: Roger Haan
beeld: Ruben Reehorst

...Blurring - de vergroeiing tussen retail en een vorm van horeca.

Eigenlijk besefte ik helemaal nog niet wat er aan de hand was - De dienstdoende ambtenaar bleef maar verwijzen naar de geldende voorschriften en de lichtrode kleur in zijn nek gaf aan dat het menens was. “Er is geen speld tussen te krijgen; volgens het aldaar geldende bestemmingsplan….” Enfin, gedoe - Ik heb een klant met een meesterlijk bedrijfsplan en een bank die staat te springen om het te financieren. En daarnaast een waanzinnig ontwerp voor een winkel,.. of restaurant eigenlijk.  Nou ja; een take-away-ontbijtbar-koffieding-met-leuk-winkeltje-en-doe-het-zelf-automaat-op-straat-concept. Geniaal? Zeker wel, maar intussen wel bij wet verboden.

Vreemd natuurlijk, want retail laat zich prima combineren met welke vorm van horeca dan ook. Groot warenhuizen hebben er al sinds jaar en dag baat bij. Dat het intussen verrassende combinaties teweeg brengt is te danken aan de steeds toenemende inventiviteit van de ondernemers. Iets waar wij trots op mogen zijn.

Maar goed, tot op zekere hoogte kan ik de frustraties in ons ambtelijk apparaat nog wel begrijpen.  De aanvragen voor terrasvergunningen bij fietsenwinkels lijken eindeloos en de eerste drie tapvergunningen voor wasserettes met bar liggen al op tafel. hoe leg je dat uit binnen de huidige de wet en regelgeving? en hoe leg je dat uit aan je collega’s en superieuren? De nood blijkt hoog, en op dringende vraag van de ambtenaren zelf heeft de Vereniging Nederlandse Gemeenten (VNG) inmiddels een pilot gestart waarin een aantal blurring concepten toegestaan worden, als testcase voor een mogelijke versoepeling van de huidige drank en horeca-wet.  Het apparaat lijkt te bewegen, en met een beetje geluk spreken we volgend jaar niet meer over “blurren” maar heet het gewoon weer “ondernemen”.

www.interalter.nl

Roger Haan- InterAlter interieurarchitecten