magazine

Bram Vromans blijft zichzelf

tekst: Frederike Bax
beeld: Bram Vromans

Bram Vromans won in september 2010 de BNI-prijs voor zijn afstudeerproject aan de KABK in Den Haag. Zijn ontwerp voor een popschool in Scheveningen werd door de jury omschreven als ‘een eigen en compleet ontwerp waarin alles lijkt te kloppen’. Hoe gaat het nu met Vromans? Intern zocht hem op.

Hoe was het om de BNI-prijs 2010 te winnen?
“Dat was super. Het is echt geweldig om waardering te krijgen voor een project waar je hard aan gewerkt heb.”

Heeft de prijs je iets opgeleverd?
“De promotie rondom de prijs was leuk. Mijn project stond op alle architectuursites en in diverse bladen en kranten. Een concrete opdracht heeft het me helaas niet opgeleverd. Misschien is het een idee om de winnaar van de BNI-prijs voortaan te belonen met een betaald project.”

Had je voordat je genomineerd werd al gehoord van de BNI?
“Ik leerde de BNI kennen toen ik in mijn tweede jaar zat. Op de academie kwam regelmatig een bestuurslid van de BNI langs om te vertellen over de vereniging. Toen ik afstudeerde speelden er drie prijzen. De academie kende twee prijzen toe: de afdelingsprijs en de scriptieprijs. Daarnaast kon je de BNI-prijs winnen. Ik merkte dat de academie andere criteria hanteert, dan de BNI. De academie beoordeelt vooral op het concept, de BNI kijkt veel meer of een ontwerp ook echt uitvoerbaar is.”

Wat doe je nu? Heb je werk?
“Na mijn afstuderen ben ik parttime gaan werken bij meubelmakerij Te Boveldt in Harderwijk als meubelontwerper en –verkoper. Een leuke baan waarin ik veel ervaring opdoe. Ik heb iets met meubels. Tijdens mijn opleiding was ik er al mee bezig. Mijn tweede vak was meubelontwerpen en -maken. Naast mijn baan bij de meubelmakerij werk ik twee dagen in de week voor mezelf als interieurarchitect. Mijn eerste opdracht heb ik inmiddels binnen.”

Wat voor een opdracht?
“Het gaat om de renovatie van een gebouw bij een manege, manege PTC in Barneveld,  waarin diverse functies moeten komen, zoals een kantoor, een kantine, een keuken, toiletten, douches en klaslokalen. Het voorlopig ontwerp heb ik onlangs gepresenteerd. En de opdrachtgever was enthousiast. Ik ga het nu verder uitwerken: materiaalonderzoek, offertes aanvragen en het uitwerken van het definitief ontwerp. Het spannendst vind ik de uitvoering als ik voor het eerst in contact kom met de aannemer. Dan moet ik stevig in mijn schoenen staan en mijn concept bewaken.”

Hoe zou je jezelf als interieurarchitect omschrijven?
“Ruimtes moeten voor mij functioneel zijn en spannend tegelijk. Ik werk graag met mooie materialen en de detaillering moet netjes zijn. Ik houd van eenvoud, niet van drukke organische vormen, en van helderheid. Maar ik heb mezelf nog niet helemaal gevonden hoor als interieurarchitect. Dat moet groeien, denk ik.”

Wat zijn je plannen verder?
“Als ik met de manege klaar ben, ga ik mijn website op orde maken en een beetje reclame maken voor mezelf zodat potentiële opdrachtgevers zien wat ik kan. Ik hoop dat ik wat opdrachten krijg en dat BRV Interieurarchitect BNI van de grond komt. Lukt dat niet, dan ga ik bij een bureau werken. Naast interieurarchitect wil ik me verder ontwikkelen als meubelontwerper. Niet perse om er geld mee te verdienen, maar vooral omdat ik het heerlijk vind om ambachtelijk bezig te zijn en om wat ik zelf ontwerp ook zelf te maken.”

Wat hoop je te bereiken?
“Mijn droom is om uiteindelijk met mijn twee vrienden en studiegenoten, Frank en Daan, een groot bureau te runnen.”

Waarom ga je niet meteen met z’n drieën van start?
“We wonen ver uit elkaar en het is moeilijk om voor drie personen genoeg opdrachten te krijgen. Frank werkt nu bij een bureau en Daan heeft als zelfstandige net genoeg werk voor hemzelf. We hebben besloten eerst ervaring op te doen en rustig te kijken hoe het allemaal gaat lopen.”

Heb je nog een tip voor pas afgestudeerde interieurarchitecten?
“Zelf baalde ik toen mijn opleiding was afgelopen. Ik had het naar mijn zin op de academie. Ik probeer dat gevoel terug te vinden in mijn werk door mezelf te blijven en te gaan voor wat ik wil. En dat is meteen mijn tip: blijf jezelf en ga ervoor!”

 

Popschool Scheveningen
“Toen ik drumlessen volgde, vond ik het gebouw waarin ik mijn lessen kreeg erg gesloten. Ik hoorde wel muziekgeluiden, maar zag de andere studenten niet. Dat vond ik jammer. Daarom heb ik voor mijn afstuderen een concept bedacht voor een popschool in de Visafslag in Scheveningen, dat niet alleen functioneel is, maar ook inspireert en motiveert. Met hout beklede studio’s ‘zweven’ in het gebouw en komen los van de vloer en wanden zodat de ruimte eromheen werkt als geluidsbuffer. De bestaande schuine vloer heb ik voor een deel gebruikt voor het publiek. De studio’s ‘kijken’ naar elkaar waardoor er onderling contact is met de studenten. Dit bevordert het samenspelen. Daarnaast kunnen de studenten wennen aan het spelen met publiek, wat de drempel naar het podium verlaagt. De schuine vormgeving van de studio’s zorgt voor een betere akoestiek en geluidsweerkaatsing, en geeft een tegenstelling met het bestaande interieur van de Visafslag.”

Meer over Bram Vromans op www.bramvromans.com.

 

Entree manege PTC, Barneveld