magazine

Blog #5: What Design Can Do

tekst: Evelien Koekkoek
beeld: ontwerp Stefan Sagmeister

Een erg belangrijk onderwerp dat is besproken is de toenemende mate van vluchtelingen en ontheemde mensen in de wereld. Als architect kan je je kwaliteiten inzetten bij rampgebieden en vluchtelingenkampen, zoals Cameron Sinclair (UK) doet met zijn organisatie The Department of Small Works. Ook de Ikea Foundation laat zien wat zij met tijdelijke bouwpakket-woningen kan doen voor vluchtende mensen. Fantastische initiatieven die je verder laten denken dan ‘mooie dingen maken’. De uitdagingen waar we in Nederland tegen aanlopen lijken ineens heel klein en onbelangrijk en ik kreeg meteen motivatie om mij ook meer op mondiaal humanitair vlak in te zetten.

Wat design kan doen voor lol:

Een heel ander uiterste van de dag en er uitspringende presentatie was die van Sam Bompas. Met zijn organisatie Bompas&parr. (UK) richt hij zich met voeding en smaak op ‘belevingsdesign’. Hij werd eerder terecht vergeleken met Willy Wonka in zijn studententijd. Volgens hem is het doel van designers om meer fun in de wereld te brengen. Zijn persoonlijke fascinatie voor design en het menselijk lichaam komen voor hem bij elkaar bij gelei (jelly). Een geweldige presentatie over jelly-events, lava barbecues die eindigt in een knallende augurkern-explosie-wolk. Enorm gelachen, maar ik vroeg mij meteen af: Moet er geen diepere lading achter design zitten dan slechts de korte termijn bevrediging van fun?

‘When you combine my two fascinations design and the human body, you get jelly.’

Wat moeten designers dan wel doen?

De Nederlandse journalist Jeroen Junte geeft duidelijk zijn standpunt weer wanneer de hele zaal moet opstaan om de eed voor ontwerpers af te leggen. Belangrijkste punt is dat je als designer moet weten waar de grenzen van je vakgebied liggen en wereldproblematiek  beter aan anderen kan overlaten.

De spreker die naar mijn idee de juiste middenweg vind tussen lol en een diepere lading van ontwerp is de internationaal bekende grafisch ontwerper Stefan Sagmeister (VS). Hij laat op een humoristische wijze zijn werk zien dat gaat over zijn zoektocht naar de essentie van geluk. Duidelijk is dat hij veel research heeft gedaan over het onderwerp, maar zijn verhaal bevat geen enkel saai onderdeel. Hij weet zijn onderzoek te vertalen naar humoristische kunstwerken zoals bijna pornografische liftdeuren en zijn film ‘The Happy Film’. Hierbij nog een interessante TED talk van Stefan Sagmeister.

Mijn persoonlijke voorkeur gaat uiteindelijk uit naar de combinatie waarbij op een humoristische en aansprekende manier een wetenschappelijk en belangrijk onderwerp wordt gecommuniceerd. Communicatie is het vakgebied waar wij ontwerpers mee bezig moeten zijn.  Waar vind jij dat de grenzen van het vakgebied van ontwerpers liggen?